Kim var orada?
Kimsin sen?
Beni neden uyandırdın!?
Kiminle konuştuğunu biliyor musun?
BENİMLE!
BEN, MAESTRO'YUM!
Hiçbir şey yokmuş gibi gezecek kadar küstahsın!
Bu ne saygısızlık!
İyi müzik talep ediyorum!
Ana uygun bir ritme ihtiyacım var.
Ve evet...
İsmim de benim kadar büyüleyici.
Bana Melond derler!

Nereye gittin?
Neden ayrıldın?
Müziğim nerede?

İstediğim bu değil!

Radyo bu tarafta.
Uyumlu bir müziğe ihtiyacım var.

Bu da ne?
Sanırım birileri konuşmaya çalışıyor.

Hmmm... Bu çok hareketli! 

Sadece gürültü duyuyorum, müzik nerede!?

Evet, ihtiyacım olan şey buydu.
Ve şimdi...
Sana bir hikaye anlatacağım.

Uzun zaman önce...
Mutlu yaşadım.
Üçümüz vardık, gerçek sanatçılardan oluşan bir grup...
Dans eder ve şarkı söylerdik...
Çok eğlendik!
Ancak, her zaman olduğu gibi işler değişti...
Değişmek zorunda kaldık.
Çünkü dünyanın düzeni böyle.
Ama bende o kararlılık yoktu.
Bu yüzden yalnız kaldım...
Yalnız başıma dolaşırken kendi illüzyonlarımda kaybolmuştum...
Ama sonunda onları kontrol etmeyi başardım!
Bir kez daha bir sanatçı gibi hissettim!
Tekrar tek başıma kalıncaya kadar...
Artık eğlenilecek kimse yoktu...
Kayboldum. Yeniden.
Ama şimdi...
Sana, buraya ait olmayan şeyleri göstermeyi başardım.
Ama çok yoruldum.

Beni rahatsız etme.
Düşüncelerime daldım, konuşmak istemiyorum.
...

En azından benim için doğru müziği açtın.